Fotogalería: The Tubs (Upload, 06/11/24)

The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
The Tubs (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
Melcochas (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
Melcochas (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)
Melcochas (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)

La noche del miércoles fue una encrucijada de difícil elección, ya que en Barcelona coincidían Tindersticks en el Palau de la Música, Redd Kross en Apolo y The Tubs en la sala Upload, algo que restó público a estos últimos. Y aunque fuera en familia, pudimos quitarnos al fin la espinita con la banda galesa afincada en Londres que surgió de las cenizas de Joanna Gruesome, gracias a dos de sus excomponentes: el guitarra y vocalista Owen Williams y el guitarra solista George Nicholls. El bajista Max Warren y el batería parlanchín Taylor Stewart completan el cuarteto que en la sala del Poble Espanyol recuperó algunos de los temas de su excelente disco de debut (‘Dead Meat’, 2023), además de adelantar ya alguna canción del que será el segundo álbum, ‘Cotton Crown’, previsto para el 7 de marzo. Un concierto enérgico y divertido que fue a trompicones por un exceso de parloteos entre canciones, algún problemilla técnico y un par de cervezas volcadas sobre el escenario. A pesar de todo, brillaron las guitarras jangle-pop y los ritmos power-pop en canciones como ‘I Don’t Know How It Works’, ‘Two Person Love’ o la infalible ‘Wretched Lie’ que tanto cantamos el año pasado.

Melcochas (Foto: Ignasi Trapero i Martínez)

Antes, los locales Melcochas nos dejaron una gratísima impresión. La banda liderada por el ecuatoriano Felipe Añez se marcó un frenético set de garaje, psych-rock y r’n’r con sabor a los gloriosos años 60. Un viaje enhebrado con canciones como ‘Luz Plástica’, ‘La Maldad’, ‘El Perro’ o ‘No Puedo Más’. Seguiremos sus pasos con atención.

Escrito por

Raret com una cançó de Sonic Youth; m'excito amb el 'Psycho' dels Sonics; si m'emprenyo, Pistols, RATM, Sandré, riot grrrls o Los Punsetes; em posen igual soul, r’n’b, ye-yé, garatge, punk, r’n’r, indie o britpop. De gran vull ser Patti Smith, Iggy o John Waters. Ateu fins que vaig conèixer PJ HARVEY. Vaig ser negre en una altra vida… i faig l'impostor com a periodista musical i esportiu a ràdio, TV, webs i revistes diverses.

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *